تماس با ما 66516285

سویا و نقش تغذیه اصولی در افزایش عملکرد



زمان مطالعه : 15دقیقه تعداد بازدید : 370 تاریخ :۱۴۰۰/۰۶/۱۵ زمان : ۰۳:۰۳:۰۰






 سویا با نام علمی ( Glycine max)  یک گیاه زراعی از خانواده بقولات، پربرگ و عمودی است که با آفتابگردان، کلزا، پنبه دانه و بادام زمینی از جمله مهم ترین گیاهان روغنی یک ساله است که کاشت آن از دیرباز بخش مهمی از کشاورزی کشورهای شرقی را تشکیل داده است. آنچه که از ارزش غذایی این دانه ها مهم تر است این است که استفاده مکرر از سویا و محصولات آن باعث کاهش خطر ابتلا به بعضی از بیماریهای خطرناک و مهلک مثل بیماری های قلبی- عروقی، سرطان و پوکی استخوان می شود. بنظر می رسد خواص مفید سویا مرتبط با فیتوکمیکالی بنام ایزوفلاون است که تقریبا در تمامی محصولات سویا وجود دارد. این گیاه به خاطر استفاده در تغذیه انسان و دام، مهم ترین گیاه دانه ای بقولات به حساب می آید و از لحاظ روغن و پروتین از محصولات ارزشمند محسوب می گردد و با در نظر گرفتن وابستگی شدید کشور به روغن خوراکی، اهمیت توجه به توسعه کشت این گیاه مهم در کشور بیش از پیش مشخص می گردد.

هدف اولیه از کشت سویا، تولید روغن می باشد. میزان روغن موجود در دانه سویا، ۱۵-۲۵ درصد است که در مصارف صنعتی و غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. از سوی دیگر از گیاه سویا به عنوان مرتع، علوفه خشک، سیلو و یا کود سبز استفاده می شود. شرایط آب و هوایی و نوع خاک جهت کشت سویا شبیه ذرت است. در واقع سویا قادر است در طیف وسیعی از خاکها به صورت رضایت بخشی رشد نماید.

از عناصر غذایی مهم که از اهمیت تغذیه ای زیادی در گیاهان به خصوص گیاهان روغنی برخوردار است، گوگرد می باشد. اثرات مفید گوگرد از جنبه تغذیه گیاهی به فرایند اکسایش آن، تولید اسید، کاهش pHو افزایش انحلال عناصر غذایی در محیط ریشه مربوط می باشد، زیرا قسمت اعظم گوگرد توسط میکروارگانیسم های خاک که باکتری های تیوباسیلوس مهمترین آنها می باشند، به اسیدسولفوریک تبدیل می شود. گوگرد برای تنظیم پاره ای از اعمال حیاتی گیاه مورد نیاز می باشد این اعمال عبارتند از:

ساختن اسیدهای آمینه که عوامل سازنده پروتین می باشد.

فعال کردن دیاستازهایی که در تجزیه پروتین موثرند.

ساختن بعضی از ویتامینها

تشکیل گلوسیدهای چرب که در گیاهانی مانند پیاز و سیر یافت می شوند

تشکیل زنجیره های(SH) در داخل ساختمان پروتوپلاسم که تراکم آنها در بعضی از گیاهان باعث ازدیاد مقاومت بافت های گیاهی در مقابل سرما خواهد شد.

تامین عناصر غذایی گیاهان به سه روش کاربرد کودهای شیمیایی، آلی و بیولوژیک امکان پذیر است. در زمینه تغذیه گیاهی، در صورتی که فقط از کودهای شیمیایی برای تهیه احتیاجات گیاه استفاده شود، به آن سیستم تغذیه متداول گفته می شود و در صورت استفاده از کودهای آلی و بیولوژیک تحت عنوان سیستم تغذیه ارگانیک شناخته می شود و در صورت کاربرد توام دو روش بالا به آن سیستم تغذیه تلفیقی گفته می شود. به رغم سهولت کاربرد کودها و سموم شیمیایی، امروزه استفاده از کشاورزی متداول سبب بروز مشکلات متعددی از قبیل آلوده شدن محیط زیست و آب های زیرزمینی، فرسایش خاک، ایجاد بیماری های گوناگون در انسان و کاهش کیفیت مواد غذایی گردیده است، از این رو حرکت به سمت کشاورزی ارگانیک که سبب حفظ محیط زیست، منابع طبیعی، سلامت انسان و ارتقای کیفیت محصولات می گردد امری اجتناب ناپذیر می باشد.

استفاده از کودهای بیولوژیک می تواند به عنوان گامی در جهت افزایش عملکرد بواسطه استفاده بهینه از برخی عناصر مطرح باشد. اصطلاح کودهای زیستی، منحصرا به مواد آلی حاصل از کودهای دامی، بقایای گیاهی، کود سبز و غیره اطلاق نمی گردد بلکه ریز جانداران باکتریایی و قارچی مفید و مواد حاصل از فعالیت آنها نیز از جمله کودهای زیستی محسوب می شوند که باکتری های افزاینده رشد گیاه از مهمترین انواع آنها می باشند. این گروه از باکتری ها علاوه بر افزایش فراهمی زیستی عناصر معدنی خاک، از طریق تثبیت زیستی نیتروژن ، مهار عوامل بیماریزا و تولید مواد تنظیم کننده رشد گیاه عملکرد گیاهان زراعی را تحت تاثیر قرار می دهند.

همچنین با توجه به تاثیر افزایندگی بر رشد و نمو گیاهان زراعی، این باکتری ها اصطلاحا باکتری های افزاینده عملکرد نیز نامیده می شوند.

 




چه امتیازی به این مقاله می دید؟

میانگین نتیجه 4.7 تعداد رای ها 28



فرخی فرخی
نویسنده
کارشناس ارشد کشاورزی

نظرات کاربران





    کاربر گرامی برای ارسال دیدگاه خود ابتدا باید در سایت لاگین شوید



    برچسب ها




    • soybean-farming